Miłość szczęśliwa, nie dla każdego dostępna, okazuje się być źródłem zazdrości i złego samopoczucia tych, którzy jej nie zaznają. Dlatego mowa o jej niepraktyczności jest tylko próbą tłumaczenia się niekochających. Miłość spełniona okazuje się być uczuciem pożądanym, ale niezwykle trudnym do odnalezienia. Towarem deficytowym, dostępnym dla nielicznych.

Minęły zaledwie dwa dni od rozpoczęcia roku, a ja już mam serdecznie dosyć drugiej klasy. Przedmioty zawodowe? MASAKRA! chce wakacje :(

humorystycznie bynajmniej w miarę.

Kocham! :*

no i słodki, ostatni, wakacyjny dzień - demotywujące. A nowy plan lekcji? WITAM! :/ Klawiatura mnie wkurza, co więc więcej dziś nie napiszę. Boje się jutra. Tyle. Cześć!

Kuba! :*

Przedosiemnastkowy zapieprz zdecydowanie się opłacił. Było genialnie :)

Kochanie, mam nadzieję, że poradzimy sobie ze wszystkim. Kocham Cię! :*

dziś w domu niezły zapierdol przed 8nachą Moniś, ale jakoś dajemy radę :P jutro ciąg dalszy i wieczorem jump :) i moja Kochana siostra będzie pełnoletia :) sama w to nie wierzę :)

Humor bywał lepszy, bo wciąż coś mnie dręczy. Gdyby chociaż moja przyjaciółka napisała \"co u Ciebie Kama?\", było by najs. Ale cóż. Koniec wakacji mnie przeraża :/ Ratunku!

Kocham! :*

no to powróciłam po wspaniałych wczasach w Mielnie :) Było genialnie! Zgadzam się z komentarzem pod moją poprzednią notką ;) Teście są niemożliwi :P. Aktualnie wracam to chorej rzeczywistości, czytaj: Borek, kończące się wakacje i masa roboty przed osiemnastką Moni. Boję się kolejnego roku, nie wiem dlaczego. Oby to się zmieniło. Pozdro ludziki :)

Kocham Cię!

wyjeżdżam ze Skarbem na wakacje! Mielno! ahhh. Czuję to, acz boję się. Teście :D łah. Pozdrawiam :)

Kocham Cię rojbrze!

mam wrażenie, że rzeczy, które się dzieją, dziać się nie powinny. Nie chce po raz kolejny zrobić czegoś wbrew sobie. Zresztą, tak chyba będzie lepiej dla związku. Tyle. Bye.

ok, znów tu jestem, dziwne. Mam mały, hardkorowy rozpierdol w psychice, w sumie nie wiem why. Może wspomnienia burzą mi jakoś tą wewnętrzną równowagę?  Kiedyś nie miałam big love, ale miałam przyjaciół, dziś change, czy na lepsze? nie zupełnie. W sumie wybór między przyjaźnią a związkiem jest dupny. Czyż nie? Tym bardziej, że nigdzie nie zawiniłam, nigdzie nie popełniłam żadnego błędu, przynajmniej się starałam, a na siłę chcę to wszystko naprawić. Jestem szczęśliwa, a jednak nie potrafię tego w stu procentach docenić i okazać i bynajmniej czegoś jeszcze mi brakuje..

Kocham Cię! :*